ทำไมไม่รอ?

[สหายสิกขา]

ผมคิดว่า argument ที่แข็งแรงอันหนึ่งของฝ่ายสนับสนุนรัฐประหารคราวนี้ (ปากคุณอาจจะบอกว่าไม่สนับสนุน แต่ถ้าคุณรู้สึกโล่งใจกับการรัฐประหารเอาทักษิณออกคราวนี้ คุณอยู่ฝ่ายสนับสนุนรัฐประหาร -- ถ้าคุณจริงใจกับตัวเองพอ) ก็คือ ทำไมไม่รอ ทำไมถึงเชื่อคำมั่นสัญญาก็ได้

โอเค ผมพูดตรงๆ ขี้เกียจอ้อมค้อม

ที่ไม่รอ ไม่เกี่ยวกับให้โอกาสหรือไม่ให้โอกาส เชื่อหรือไม่เชื่อ

พูดกันตรงๆ คือยอมรับไม่ได้ และจะต้องทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้เกิดรัฐประหาร
ถ้าเมื่อมันเกิดรัฐประหารขึ้นมาแล้ว ก็ต้องหาวิธีเอามันออกไปให้ได้ เพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่ยอมรับการกระทำแบบนี้

ทำไม?

มุมมองของผม ระบอบประชาธิปไตยที่ิเกิดจากรัฐธรรมนูญ 2540 กำลังอยู่ในขั้นตอนพัฒนา สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด รวมทั้งการรัฐประหารก็คือปฏิกริยาจากขั้วอำนาจเก่าที่ตามไม่ทันการเปลี่ยนแปลงของโลก

การปะทะกันของความคิดเห็นสองฝ่ายที่ถือในค่านิยมที่แตกต่างกัน

เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นไปพร้อมกันพัฒนาการของระบอบประชาธิปไตย

และเป็นเรื่องจำเป็น

เพราะสังคมไทยจะต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ท่ามกลางความคิดเห็นที่แตกต่างให้ได้

ที่ผ่านมาสังคมไทยเมื่อมีความขัดแย้งกัน มักจะต้องพึ่งคนกลางเสมอ

คำถามคือ จะทำแบบนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่ เพราะมีข้อจำกัดเรื่องเงื่อนเวลาอยู่

ถ้ามีความขัดแย้ง ก็ต้องมี
มันจะ crash ก็ต้อง crash
แต่สังคมไทยจะต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันท่ามกลางความคิดเห็นที่แตกต่างกันให้ได้

โดยวิธีการที่เป็นไปตามกระบวนการในรูปแบบ

และต้องทำให้ได้ภายในเงื่อนเวลาที่จำกัดอยู่นั่นแหละ

ผมว่าเรื่องนี้อันตรายกว่าปัญหาจากระบอบทักษิณเยอะ ถ้าจะพูดถึงเรื่อง lesser evil system ตามที่อาจารย์ จอนเสนอมา (ในความคิดเห็นตอนที่ 2)

ปล.
1. ใครไม่เข้าใจเรื่องเงื่อนเวลาที่จำกัดอยู่ของผม ผมขี้เกียจคุยด้วยนะครับ (จริงๆคือพูดไม่ได้ในที่สาธารณะ)
2. ผมยังไม่ได้พูดถึงเหตุผลอื่น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องขบวนการประชาชนกึ่งสำเร็จรูปของสนธิและพลพรรค, ความเข้าใจผิดเรื่องธรรมาภิบาลและประสิทธิภาพของระบอบทักษิณ, เรื่องชนชั้นทางสังคม เรื่องพวกนี้ผมว่าไม้ประดับ มันไม่เจาะเข้าไปที่ใจกลางของปัญหา ส่วนประเด็นที่เหลือก็ propaganda